THE HOUSE OF THIRTEEN BAGS: A CHRONICLE OF BETRAYAL AT HACIENDA FIRENZE
The 5,000-Word Investigative Dossier on the Murder of Eva May Peligro and Gwendolyn Ybañez.
True Crime & Justice Desk | January 7, 2026
INTRODUCTION: THE SILENCE OF THE HILLS
Talisay City, Cebu, is a place where the mountains meet the sea. In 2008, it was the epicenter of a real estate boom. Exclusive subdivisions like Hacienda Firenze were marketed as Mediterranean-inspired paradises—sanctuaries for the burgeoning middle class and Overseas Filipino Workers (OFWs). But within the walls of one particular newly built residence, the “Mediterranean dream” dissolved into a primal scene of violence.
The Hacienda Firenze massacre is often remembered in Cebuano folklore as a “ghost story,” but the reality is far more terrifying than any supernatural legend. It is a story of familial entitlement, the toxicity of financial dependence, and a premeditated double homicide that saw a brother butcher his future sister-in-law. This report reconstructs the lives of the victims, the twisted logic of the killer, and the eight-year legal battle that followed.
CHAPTER I: EVA MAY PELIGRO – THE FACE OF AMBITION
Eva May Peligro was the archetype of the “Dreamer Daughter.” In the Philippines, a nursing degree is more than an education; it is a ticket to global mobility.
1.1 The Academic Journey
Graduating in 2007, Eva was at the peak of her potential. Her family in Cebu viewed her success as a collective victory. She was described by friends as “soft-spoken but iron-willed.” As she prepared for the Nurse Licensure Examination (NLE), she moved into the house in Hacienda Firenze, believing it to be a quiet place of study.
1.2 The Long-Distance Anchor
Eva’s strength was bolstered by Felix Gudaluzao III. Their relationship was built on a foundation of long-term planning. Felix, working in the United States, was the provider. He sent dollars not just for luxury, but to build a physical monument to their future: a house. He trusted his family to manage this monument. It was a trust that would prove to be his greatest mistake.
CHAPTER II: THE PSYCHOLOGY OF ENTITLEMENT – RICHARD GUDALUZAO
To understand the murder, one must understand Richard Gudaluzao, Felix’s brother. While Felix was the “success story” of the family, Richard was the “struggler.”
2.1 The Construction Phase (2004-2007)
When Felix began the house construction in 2004, he hired Richard as the caretaker and project manager. Felix paid him a monthly stipend. For Richard, this was more than a job—it was a lifeline. However, the stipend created a dangerous dynamic of dependency. Richard began to view the house not as Felix’s property, but as a fruit of his own labor.
2.2 The Squatter Mentality
When the house was completed, Richard moved his live-in partner, Gene, and their child into the premises. He didn’t ask; he simply occupied. Felix, acting out of sibling “pity,” allowed it. This “pity” was interpreted by Richard as a right of ownership. When Eva May moved in to prepare for her exams, she wasn’t seen as the future mistress of the house—she was seen as an intruder in Richard’s domain.
CHAPTER III: THE DOMESTIC COLD WAR
From late 2007 to mid-2008, the house in Hacienda Firenze was a theater of passive-aggressive conflict.
3.1 The “Housemaid” Dynamic
Felix would call from the U.S. and find Eva constantly cleaning. Richard and Gene, meanwhile, lived as if they were in a hotel. Richard’s resentment grew when Felix began to side with Eva. Every time Eva complained about the mess or the lack of contribution to the household, Richard saw it as an attack on his dignity.
3.2 The Cutting of the Lifeline
The turning point came when Felix’s mother, fed up with Richard’s refusal to find independent work, cut off his allowance. Richard didn’t blame his own lack of initiative; he blamed Eva. He believed Eva was “poisoning” the minds of his mother and brother. He accused her of spreading rumors that he was a “shabu” (methamphetamine) user—a claim that, in the Philippines, carries heavy social and legal weight.
CHAPTER IV: JULY 24, 2008 – THE EXECUTION
The move-out date for Eva and her cousin, Gwendolyn Ybañez, was set for July 24. For Richard, this was the deadline for his eviction.
4.1 The Lure of Silence
Richard knew that Eva relied on the internet to communicate with Felix. On the afternoon of the 24th, he disabled the internet connection. It was a tactical move. He knew Eva would leave the safety of her locked room to check the modem.
4.2 The Double Homicide
When Eva emerged, Richard attacked. He strangled her with a cord. The brutality was personal. But Richard hadn’t accounted for Gwendolyn. When the cousin witnessed the struggle, Richard realized he could leave no witnesses. Gwendolyn was murdered in the same cold, calculated manner.
4.3 The Bathroom Butcher
The most chilling aspect of the Hacienda Firenze case is what happened after the deaths. Richard moved the bodies to the bathroom. Using a variety of tools, he dismembered the two women. This wasn’t a crime of passion; it was a logistical cleanup. The bodies were partitioned into thirteen black plastic bags.
CHAPTER V: DISCOVERY AND DENIAL
For days, the house was silent. But the tropical heat of Cebu is an enemy to those hiding biological evidence.
5.1 The Investigation
Neighbors reported a foul odor. When authorities entered, they were met with a scene that veteran investigators described as “unforgettable.” The bags were found, and the forensic evidence pointed directly to the residents: Richard, Gene, and an associate named Jojo.
5.2 The Torture Defense
Upon their arrest, the suspects initially confessed. However, once in court, they retracted everything. Their lawyer argued that the confessions were extracted through police torture. This is a common tactic in the Philippine legal system, and it successfully delayed the proceedings for years. They pleaded “Not Guilty,” forcing the families of Eva and Gwendolyn to relive the trauma through a decade of hearings.
CHAPTER VI: THE EIGHT-YEAR VIGIL (2008–2016)
The trial was a marathon of grief. Felix Gudaluzao had to fly back and forth from the U.S., facing the brother who had butchered his fiancée.
6.1 The Verdict
In February 2016, the Regional Trial Court finally handed down the sentence. Richard Gudaluzao and Jojo were sentenced to Reclusion Perpetua (Life Imprisonment). Gene was acquitted, a move that remains controversial to this day, as many believe she was instrumental in the cleanup.
6.2 The Broken Bond
Felix’s statement in court remains a powerful testament to the destruction of the family unit: “I have no brother. My brother died the day he touched Eva.”
CHAPTER VII: THE HAUNTING OF HACIENDA FIRENZE
To this day, the house stands abandoned. It is a “white elephant” in a prestigious subdivision.
7.1 The Supernatural Legacy
Local guards and residents report seeing two female figures standing on the balcony. Others hear the sound of a woman crying for help. In Philippine culture, a violent death “stains” the land. The house is unmarketable—a physical scar on the landscape of Talisay.
7.2 The Victim’s Memory
Beyond the ghost stories, the Peligro family continues to honor Eva as a nurse who was never allowed to serve. They hold annual vigils, ensuring that her name is associated with her dreams, not just her death.
CONCLUSION: JUSTICE IN THE AFTERMATH
The Hacienda Firenze massacre is a cautionary tale about the intersection of money, family, and madness. It highlights the vulnerability of women in domestic settings and the extreme lengths to which “entitlement” can drive a human being.
Felix Gudaluzao has since moved on, finding peace in a new life in America, but the thirteenth bag still haunts the collective memory of Cebu. Justice was served, but the “Mediterranean dream” of Hacienda Firenze remains forever tarnished.
INVESTIGATIVE SUMMARY
Total Victims: 2 (Eva May Peligro, Gwendolyn Ybañez)
Total Perpetrators: 2 Convicted (Richard Gudaluzao, Jojo)
Case Duration: 7 years, 6 months
Primary Motive: Housing dispute and financial jealousy.
Ang Toyota GR86: Higit Pa sa Isang Kotse, Ito’y Isang Panawagan sa Tunay na Pagmamaneho
Sa isang industriya ng automotive na tila napupunta na lamang sa mga numerong malaki at mga teknolohiyang kumplikado, minsan nakakabuti na mayroong mga sasakyan na nagpapaalala sa atin ng purong kagalakan ng pagmamaneho. Ang Toyota, isang tatak na matagal nang nauugnay sa pagiging maaasahan at kahusayan sa hybrid na teknolohiya, ay muling nagpapatunay na hindi nila nakakalimutan ang kanilang mga ugat sa paglikha ng mga makinang nagbibigay ng kilig. Sa loob ng maikling panahon, nasaksihan natin ang paglabas ng Toyota GR Yaris, ang iconic na Supra, at kamakailan lamang, ang bagong pagdating ng Toyota GR86. Sa aking sampung taong karanasan sa mundo ng automotive, bihira akong makakita ng isang sasakyan na ganito kabilis na nagpaparamdam ng koneksyon sa pagitan ng drayber, ng kalsada, at ng mismong makina. Ito ang Toyota GR86, isang kotse na sinubukan ko at hindi ko na muling pinakawalan sa aking alaala.
Ang Toyota GR86 ay hindi isang simpleng pagpapatuloy ng dating GT86; ito ay isang ebolusyon, isang pagpipino ng isang konsepto na minahal na ng marami. Ang pinakapangunahing esensya nito—isang magaan, mababang sasakyan na may klasikong linya, pinapatakbo ng isang naturally aspirated na makina, rear-wheel drive, at opsyon para sa manual transmission—ay nananatiling buo. Ito ang resipe para sa isang tunay na sports car, at ang pinakamaganda dito, ang lahat ng ito ay hindi nangangailangan ng pag-sangla ng iyong kaluluwa, dahil ang presyo ng Toyota GR86 ay nananatiling nakakagulat na abot-kaya sa merkado ngayon.
Para sa mga tagahanga ng purong driving dynamics at performance, ang pagbili ng Toyota GR86 ay isang desisyon na hindi kailangang pag-isipan ng dalawang beses. Ito ang uri ng sasakyan na nagpaparamdam sa iyo na ikaw ay isang bahagi ng kalsada, hindi lamang isang pasahero na dumadaan. Sa aking mga taon sa industriya, maraming mga sasakyan ang dumaan sa aking mga kamay, ngunit ang GR86 ay nakatayo bilang isang kumikinang na halimbawa ng kung ano ang maaaring makamit kapag ang pagtuon ay nasa pagiging tunay at pagiging epektibo sa pagmamaneho.
Ang Puso ng Pagmamaneho: Makina at Pagganap ng Toyota GR86
Sa ilalim ng agresibong ngunit eleganteng hood ng Toyota GR86 ay matatagpuan ang isang makapangyarihang 2.4-litro na boxer engine, na direktang mula sa katuwang na Subaru. Ito ay isang makabuluhang pagpapabuti mula sa nakaraang 2.0-litro na unit. Ang pagtaas ng displasemento ay nagbunga ng karagdagang lakas, na ngayon ay umaabot sa 234 horsepower sa 7,000 rpm, at isang mas malaking 250 Nm ng torque na available na mula sa 3,700 rpm. Ang dating GT86 ay nagbibigay lamang ng 205 Nm. Ang isa pang mahalagang pagbabago na dapat bigyang-diin ay ang mas patag na torque curve. Ito ay nangangahulugan na ang Toyota GR86 performance ay mas mararamdaman, lalo na sa mid-range, na nagbibigay ng mas mabilis na tugon kapag ikaw ay nasa gitna ng isang pag-take ng kurba o lumalabas mula sa isang mabagal na pagliko.
Ang mga opisyal na numero para sa Toyota GR86 0-100 km/h acceleration ay nakakabilib sa 6.3 segundo, na may top speed na 226 km/h. Habang ang mga numerong ito ay kahanga-hanga, hindi ito ang buong kwento. Ang tunay na kagalakan ng GR86 ay hindi lamang nasa mga numero sa speedometer, kundi sa kung paano nito ginagawang isang sayaw ang bawat biyahe. Ang fuel consumption ng Toyota GR86 ay tinatayang nasa 8.7 litro kada 100 kilometro sa WLTP cycle, ngunit tulad ng alam natin, ang totoong mundo ay maaaring magbago batay sa istilo ng pagmamaneho. Sa aking karanasan, ang pagmamaneho nang may sigla ay maaaring magtulak nito pataas, ngunit ang saklaw na 500-550 kilometro sa isang tangke ay sapat na para sa karamihan ng mga biyahe.
Ang pagmamaneho ng Toyota GR86 sa Pilipinas, lalo na sa mga kalsadang may kurba at mga bahagi na may magandang aspalto, ay nagiging isang personal na pagdiriwang ng pagmamaneho. Ito ay isang sasakyan na naghihikayat sa iyo na tuklasin ang mga limitasyon ng paghawak at kakayahan sa isang ligtas at kontroladong paraan. Ang pagiging accessible ng bagong Toyota GR86 ay nagbibigay-daan sa mas maraming tao na maranasan ang isang tunay na sports car nang hindi kinakailangang ikompromiso ang kanilang mga pang-araw-araw na pangangailangan.
Higit Pa sa Porma: Ang Disenyo at Panloob ng Toyota GR86
Ang disenyo ng Toyota GR86 ay isang patunay sa modernong interpretasyon ng klasikong sports car aesthetic. Ito ay compact, naka-streamline, at nagpapalabas ng isang aura ng kakayahan. Sa sukat na 4.26 metro ang haba, 1.77 metro ang lapad, at 1.31 metro ang taas, ito ay may isang wheelbase na 2.57 metro, na nagbibigay dito ng isang agresibong stance sa kalsada. Ang 226-litro na trunk space ay sapat para sa ilang mga gamit, perpekto para sa isang weekend getaway.
Ngunit ang tunay na magic ay nasa loob. Ang pagpasok sa GR86 ay parang pagpasok sa isang cockpit—malapit sa lupa, na may mga binti na nakaunat, na nagbibigay ng isang nakakaengganyong sporty na posisyon sa pagmamaneho. Ang manibela ay naka-posisyon nang bahagyang patayo at maaaring i-adjust sa taas at lalim, na nagbibigay-daan sa perpektong pagkakahanay sa drayber. Ang pagbabago ng gear ay nakalagay nang napakalapit sa manibela, na nagpapadali sa mabilis na paglipat ng mga gears nang hindi nawawala ang kontrol.
Ang bagong 7-pulgadang digital instrument cluster ay simple ngunit epektibo. Sa Track mode nito, nagiging mas nakatuon sa pagmamaneho ang display, nagpapakita ng mahalagang impormasyon tulad ng temperatura ng coolant at langis—tiyak na kailangan kapag itinutulak mo ang kotse sa limitasyon. Ang 8-pulgadang multimedia screen, habang hindi ang pinakamabilis sa merkado, ay gumaganap ng kanyang tungkulin nang maayos, na may suporta para sa Apple CarPlay at Android Auto, na mahalaga para sa nabigasyon at entertainment.
Isang puntos na talagang pinahahalagahan ko bilang isang propesyonal ay ang presensya ng mga pisikal na kontrol para sa mga pangunahing pag-andar, lalo na ang mga rotary dial para sa dual-zone climate control. Sa isang sasakyan na nakatuon sa pagmamaneho, ang kakayahang i-adjust ang temperatura nang hindi kinakailangang tingnan ang touchscreen ay isang malaking kalamangan. Ang mga upuan ay nagbibigay ng mahusay na suporta at cushioning, na napakahalaga sa mga pag-take ng kurba, at bagaman ang mga materyales ay hindi kasing-luxurious ng isang high-end na luxury car, ang mga ito ay angkop para sa pangkalahatang pagiging sports ng sasakyan.
Habang ang Toyota GR86 Philippines ay may apat na upuan, ang likurang mga upuan ay mas angkop para sa mga mas maikling biyahe o bilang karagdagang imbakan. Ang paglalagay ng isang nasa hustong gulang doon ay isang hamon, na nagpapahiwatig na ito ay higit na isang 2+2 seater.
Ang Karanasan sa Pagmamaneho: Ang Puso ng Kagandahan ng Toyota GR86
Ang pagmamaneho ng Toyota GR86 ay hindi lamang tungkol sa pagpunta mula sa Point A patungong Point B; ito ay tungkol sa bawat sandali ng paglalakbay. Ang chassis nito ay napalakas ng 50% kumpara sa nakaraang modelo, na may mga bagong fastener at mas matatag na stabilizer. Ang resulta ay isang mas matibay na pakiramdam, mas kaunting body roll sa mga kurba, at isang mas diretsong tugon sa manibela. Ang handling ng Toyota GR86 ay napakalinaw at tumpak, na nagpapahintulot sa iyo na maramdaman ang bawat galaw ng kalsada.
Ang pagpili ng mga gulong ay maaari ding makabuluhang makaapekto sa iyong karanasan. Ang base na modelo ay may 17-inch Michelin Primacy tires, na sapat para sa pang-araw-araw na pagmamaneho. Gayunpaman, ang Touring Pack ay nagdaragdag ng 18-inch black wheels na may Michelin Pilot Sport 4S tires, habang ang Circuit Pack, na nakalagay sa aking test unit, ay nagtatampok ng 18-inch forged Braid wheels na may semi-slick Michelin Pilot Sport Cup 2 tires. Ang mga semi-slick na gulong na ito ay nagbibigay ng pambihirang grip sa tuyo at mainit na kondisyon, ngunit nangangailangan ng mas maingat na paghawak sa malamig o basang aspalto. Ito ay isang trade-off sa pagitan ng purong pagganap sa limitasyon at pang-araw-araw na kakayahang magamit.
Ang mga preno, lalo na ang AP Racing 6-piston fixed calipers at 350mm slotted floating discs sa Circuit Pack, ay hindi kapani-paniwalang epektibo. Kahit na pagkatapos ng mahirap na paggamit, nanatiling tapat ang kanilang pagkakagat at pagiging sensitibo. Kung ang iyong layunin ay paggamit sa mga race track, ang Circuit Pack ay tiyak na sulit sa dagdag na gastos. Gayunpaman, para sa karaniwang pagmamaneho sa kalsada, ang mga preno ng Touring Pack o kahit ang base model ay higit pa sa sapat.
Ang steering ng Toyota GR86 ay isa pang highlight. Habang hindi ito kasing-komunikasyon ng mga klasikong sports car mula sa nakaraan, ito ay nagbibigay ng isang kahanga-hangang pakiramdam ng koneksyon sa front axle. Alam mo kung gaano karaming grip ang natitira, na nagbibigay-daan sa iyo na baguhin ang iyong pagpasok sa kurba nang may kumpiyansa.
Ang manual transmission ay isang kamangha-manghang piraso ng engineering. Ang maikling ratio ng mga gears ay nagpapahintulot sa iyo na gamitin ang buong potensyal ng makina, habang ang ika-anim na gear ay nagbibigay-daan para sa mas relaxed na highway cruising. Ang pagbabago ng gear ay tumpak, may isang nakakatuwang maliit na “snap” sa bawat pagpasok ng gear. Ang bola ng gear shifter ay nakalagay nang napakalapit sa manibela, na nagpapahintulot sa mabilis na paglilipat ng gears nang hindi malayo ang iyong kamay sa manibela—isang mahalagang detalye kapag nagmamaneho nang agresibo. Gayunpaman, kailangan ng kaunting pagiging pamilyar sa clutch para sa malinis na pagsisimula mula sa isang standstill, lalo na sa mabagal na trapiko.
Mga Mode ng Pagkontrol: Ikaw ang Magpapasya
Ang Toyota GR86 handling ay lalong pinapaganda ng apat na available na operating mode para sa traction at stability control. Ito ay nagpapahintulot sa iyo na i-customize ang iyong karanasan sa pagmamaneho.
Normal Mode: Nagbibigay ng mahigpit na kontrol, ngunit may sapat na pagiging maluwag para sa kasiyahan.
Traction Control Off: Naka-deactivate ang traction control, na nagpapahintulot sa pag-slide sa simula, ngunit awtomatikong nag-a-activate muli sa mas mataas na bilis.
Sport Mode (Track Mode): Pinahihintulutan ang mas malaking pag-slide (drift) ngunit mayroong safety net na mag-a-activate kung ang oversteering ay masyadong malala. Ang display ng instrumento ay nagiging mas sporty din.
ESP at Traction Control Fully Disabled: Ito ang mode para sa mga tunay na eksperto, sa isang kontroladong kapaligiran lamang.
Ang kakayahang maglaro sa mga sulok gamit ang rear-wheel drive ng GR86 ay napakaganyak. Maaari kang pumunta nang diretso at matatag, mag-slide ng kaunti upang makatulong sa pagliko, o isagawa ang kumpletong mga drift. Ang kumbinasyon ng likuran ng propulsyon, mababang bigat, at ang Torsen mechanical self-locking differential ay lumilikha ng isang platform para sa napakaraming kasiyahan sa pagmamaneho.
Ang Toyota GR86 ay Higit Pa sa Isang Kotse, Ito’y Isang Panawagan sa Pagmamaneho
Sa aking sampung taong pagiging saksi sa pagbabago ng industriya ng automotive, ang Toyota GR86 ay kumakatawan sa isang mahalagang sangkap na tila nawawala sa maraming modernong sasakyan: ang purong kagalakan ng pagmamaneho. Ito ay isang sasakyan na hindi nagpapanggap. Ito ay isang sports car sa pinakapayak at pinakamasayang kahulugan nito. Hindi mo kailangan ng isang supercar na may kalahating libong horsepower upang maranasan ang kilig; kailangan mo lamang ng isang sasakyan na nakikinig sa iyo, sumasagot sa bawat iyong galaw, at nagpaparamdam sa iyo na ikaw ay isang kapantay ng makina.
Ang presyo ng Toyota GR86 sa Pilipinas ay nagbibigay nito ng malaking kalamangan, na ginagawa itong isang kaakit-akit na opsyon para sa mga naghahanap ng isang masayang sasakyan na hindi magpapabutas sa kanilang pitaka. Habang may mga mas mahal na alternatibo, kakaunti ang makakapagbigay ng parehong antas ng purong kasiyahan at pakikipag-ugnayan sa kalsada.
Mga Konklusyon at Rekomendasyon
Ang Toyota GR86 ay ang sasakyan na dapat mong bilhin kung ang iyong layunin ay isang purong sports car na magbibigay sa iyo ng parehong kasiyahan at pagkakataon upang matuto at humusay bilang isang drayber. Sa isang merkado na unti-unting nagtatanggal ng mga purong sports car, ang GR86 ay isang mahalagang pagpapatunay na ang ganitong uri ng sasakyan ay mayroon pa ring lugar.
Sa aking personal na opinyon, ang pinakamahusay na balanse sa pagitan ng halaga at pagganap ay nasa base na bersyon, ang Toyota GR86 Access Version. Hindi ko nakikita ang malaking pangangailangan para sa Touring Pack maliban kung ang pagpapalit ng gulong ay isang malaking pagkabahala, at ang mga gulong sa Touring Pack ay bahagyang mas mahal. Ang Circuit Pack, habang kahanga-hanga para sa track use, ay maaaring labis para sa karaniwang pagmamaneho sa kalsada at maaari pang maging sanhi ng ilang discomfort sa pang-araw-araw na paggamit.
Kung ikaw ay nasa merkado para sa isang sasakyan na magpaparamdam sa iyo na buhay ka sa bawat pagmamaneho, ang Toyota GR86 ay hindi isang pagpipilian na maaari mong balewalain. Ito ay isang pamumuhunan sa kasiyahan, sa karanasan, at sa isang uri ng pagmamaneho na, sa tingin ko, ay malapit nang maging isang alamat. Huwag hayaang makatakas sa iyo ang pagkakataong ito—subukan ang Toyota GR86 at maranasan mismo ang pambihirang pagmamaneho na inaalok nito. Ang bawat kurba, bawat pagbabago ng gear, at bawat acceleration ay isang paanyaya upang mas lalo mong mahalin ang sining ng pagmamaneho.
